Deze domeinnaam is te koop: dyslexiecentrum-eindhoven.nl

Na een paar maanden leesonderwijs in groep 3 leren de meeste kinderen vanzelf om letters aan klanken te koppelen. Het lezen gaat steeds vlotter, van letter voor letter naar hele woorden in een oogopslag. Maar bij ongeveer 3% van de kinderen blijft die koppeling haperen. Ze lezen traag, raden woorden in plaats van ze te ontcijferen, maken structureel spelfouten of kunnen de klankvolgorde in woorden niet goed vasthouden. Dat zijn tekenen van dyslexie.

Dyslexie is geen kwestie van intelligentie of inzet. Het is een automatiseringsprobleem: de hersenen krijgen de koppeling tussen klanken en letters niet vanzelf op gang, hoe vaak een kind ook oefent. Kenmerkend is dat de problemen hardnekkig zijn. Extra oefenen op school levert onvoldoende verbetering op, terwijl het kind er steeds meer energie in stopt. Dat leidt tot frustratie, faalangst en soms gedragsproblemen die het oorspronkelijke probleem maskeren.

Ouders herkennen het vaak aan een cluster van signalen: een trager leestempo dan klasgenoten, moeite met het onthouden van spellingsregels of de tafels, letters die worden omgedraaid, en problemen met het horen van subtiele klankverschillen (denk aan "m" en "n" of "eu" en "ui"). Op het voortgezet onderwijs wordt het zichtbaar bij de vreemde talen. Kinderen die jarenlang gecompenseerd hebben, lopen vast zodra er een tweede of derde taal bijkomt.

Een dyslexieonderzoek brengt in kaart of er daadwerkelijk sprake is van dyslexie en hoe ernstig het probleem is. Het onderzoek bestaat doorgaans uit een intakegesprek met de ouders, twee ochtenden waarin de psycholoog met het kind werkt, en een adviesgesprek waarin de resultaten en het behandelplan worden besproken. Op basis daarvan kan een dyslexieverklaring worden afgegeven, die het kind recht geeft op extra faciliteiten op school, zoals meer tijd bij toetsen.

Wat uit de praktijk steeds terugkomt: ouders die wachten totdat de school het adviseert, verliezen vaak kostbare tijd. Een kind dat eind groep 3 wordt onderzocht, heeft een beperkte achterstand die relatief snel in te halen is. Een kind dat pas in groep 5 of later wordt getest, heeft soms meer dan een jaar achterstand opgebouwd, en is ondertussen ook zijn zelfvertrouwen kwijtgeraakt. Die combinatie maakt de inhaalslag zwaarder.

Dyslexie verdwijnt niet vanzelf, maar met de juiste hulp op het juiste moment kunnen kinderen leren om effectief met hun beperking om te gaan. Het begint met het herkennen van de signalen en de stap naar een gedegen onderzoek.